Tintagel - legendarna siedziba króla Artura

Historia Tintagel sięga prawie 2000 lat i nadal okryta jest mgłą tajemnicy. Tu właśnie tkwią korzenie legendy o królu Arturze. Legendy... Jednak gdy mgły rozwieją się nad grotami, widzimy, że dawne mity przetrwały tu do dziś...

Powyżej pozostałości średniowiecznego zamku króla Artura, poniżej rekonstrukcja.

Tintagel to dziki przylądek pokryty wzgórzami. Ucieka od rodzimej Kornwalii i wcina się głęboko w morze. Na kilku stromych wzgórzach widać pozostałości po dawnych budowlach - na jednym Zamek, na drugim Kościół, jeszcze na innym zabudowania administracyjne. Wspinamy się tam jak na orle gniazdo - w nadziei posłyszenia choć szumu tego samego wiatru, który kiedyś owiewał średniowiecznych rycerzy i damy ich serc.

Tu toczyło się gwarne życie mieszkańców. Tu znajdowały się sądy, urzędy, odczytywano królewskie dekrety.

Skały nie są gościnne. Zbocza pionowe, niedostępne, łatwe do obrony przed napastnikami.

Widoki takie, że aż w głowie się kręci! Lepiej za blisko nie podchodzić...

Wzgórza Tintagel kryją w sobie ruiny setek zabudowań z najróżniejszych czasów. Najstarsze sięgają 2000 lat wstecz, swoją siedzibę mieli tu Rzymianie, aż po Średniowiecze, króla Artura i jego następców. Wiele zostało odkryte dzięki wielkiemu pożarowi, który objął cały przylądek i zamienił w popiół górną warstwę. Popioły rozwiały się z wiatrem i spłynęły z deszczem... Pozostały pamiątki po mitycznych władcach.

W miasteczku ciekawy zabytkowy budynek poczty - cały z kamienia i... ze swoim prywatnym duchem :) W budynku poczty mieszka duch o imieniu Nora, nie wiadomo kim jest ale na pewno nie daje o sobie zapomnieć. Oprócz znaków światłami, Nora wysyła czasami telegramy, na których pisze tylko swoje imię... Za co błąka się Nora po świecie i czy kiedyś zazna spokoju - nie wiemy, ale kwaterę z pewnością ma godną zazdrości ;)